Σαν παραμύθι

ΧΙΟΣ

Όπως του είχε υποσχεθεί όταν έφευγε απ’ το Λουτράκι στις 23 Δεκέμβρη , θα τον επισκεπτόταν εκείνη ένα μήνα μετά , κοντά στις 03 Φλεβάρη που ήταν και τα γενέθλια της. Δεν ήταν εύκολο εξαιτίας της δουλειά και της ειδίκευσης της αλλά λόγω των γενεθλίων της αλλά και κάποιων ρεπό από τις εφημερίες πίστευε ότι θα την άφηνε η Προϊσταμένη και επιμελήτρια της παθολογικής κλινικής της. Πράγματι στις 05:00 το πρωί της 03ης Φλεβάρη το πλοίο Μυτιλήνη έδενε στο λιμάνι της Χίου και ο Κώστας την περίμενε. Ανυπομονούσε να ανοίξουν οι θύρες. Κατέβηκε κρατώντας στο δεξί χέρι της την τρόλεϊ βαλίτσα της. Παρόλο που ήταν αγουροξυπνημένη είχε μια λάμψη μαγική. Την αγκάλιασε κοιτάζοντας την στα μάτια και την ρώτησε πως ήταν το ταξίδι. ‘’Καλά μωρό μου ‘’ του απάντησε ‘’Έστρωσα σε μια γωνιά ένα σεντόνι, μπήκα στον υπνόσακο μου και κοιμήθηκα μέχρι που με ξύπνησαν οι μουσικές και οι ήχοι από τα μεγάφωνα που μας καλωσόριζαν στην Χίο και μας ευχαριστούσαν που ταξιδέψαμε μαζί τους’’. Στην συνέχεια έβγαλε το δώρο που της είχε πάρει για τα γενέθλια της, ένα ρολόι CK , και της το φόρεσε στο δεξί της χέρι. ‘’Τι είναι αυτό;’’ τον ρώτησε εκείνη σαστισμένη. ‘’Δώρο για τα γενέθλια σου’’ της αποκρίθηκε και εισέπραξε ένα ευχαριστήριο φιλί στο στόμα. Έπειτα την πήγε σπίτι. Εκεί τις είχε δύο εκπλήξεις.. Ανάμεσα στα μαξιλάρια τους στο κρεβάτι είχε βάλει μία κόκκινη λούτρινη καρδιά που έγραφε I LOVE YOU και στο πάτωμα είχε σχηματίσει 1 καρδιά με ροδοπέταλα και κεράκια.. Αφού τον ευχαρίστησε με 1 ζεστή αγκαλιά και 1 τρυφερό φιλί στο στόμα έπεσε για ύπνο και εκείνος έφυγε για την δουλειά του. Το μεσημέρι επιστρέφοντας πέρασε από την λέσχη και αφού πήρε δύο μερίδες γεμιστά και αγγουροντομάτα πήγε σπίτι. Η Εύα τον περίμενε στην πόρτα και τον υποδέχτηκε με ένα φιλί και μία αγκαλιά. Στην συνέχεια έστρωσε να φάνε ενώ παράλληλα χάζευαν τις μεσημεριανές κουτσομπολίστικες εκπομπές. Αργότερα αφού ξάπλωσε λίγο πήγαν για καφέ στο ‘’Απλώ’’ στον πολυσύχναστο εμπορικό πεζόδρομο της Απλωταριάς χαζεύοντας τον κόσμο που πηγαινοερχόταν για ψώνια και δουλειές. Κατά το βραδάκι πήγαν για φαγητό σ’ ένα από τα πολυάριθμα μουσικά ουζομεζεδοπωλεία και τελείωσαν την βραδιά στο Renezzο με την mainstream μουσική και την εντυπωσιακή θέα στο λιμάνι και τα μικρασιάτικα παράλια όπου γιόρτασαν τον έρωτά τους και τα γενέθλιά της χορεύοντας το ‘’Love Generation’’ του Bob Sinclair. Την επομένη το πρωί ξύπνησαν κάνοντας έρωτα και στην συνέχεια της έφερε πρωινό στο κρεβάτι. Έπειτα άρχισε η ξενάγηση στην πόλη. Ξεκίνησαν από την πλατεία Βουνακίου με τον δημοτικό κήπο στο μέσον του οποίου δεσπόζει ο Ανδριάντας του Κανάρη. Έβγαλαν φωτογραφίες στην παλιά πέτρινη τούρκικη βρύση και στην συνέχεια επισκέφτηκαν το παλιό τζαμί όπου στεγάζεται το βυζαντινό μουσείο. Έπειτα περπάτησαν ως στο κάστρο στην βορειοανατολική άκρη της πόλης ένα οχυρωματικό περίβολο που περικλείει παλιά γενοβέζικα και τούρκικα σπίτια και περιπλανήθηκαν στα στενά σοκάκια του μεταφερόμενοι σε μία άλλη εποχή , σαν να γυρνούσαν τουλάχιστον 200 χρόνια πίσω. Συνέχισαν μέχρι τα Ταμπάκικα για να δουν τους 4 ανεμόμυλους που απεικονίζονται στις συσκευασίες της Μαστίχας Χίου και μετά γύρισαν πίσω στο αρχαιολογικό μουσείο και την βιβλιοθήκη Κοραή κάτω από την Μητρόπολη , με τους 95.000 τόμους.
Ξεθεωμένοι και πεινασμένοι πήγαν για φαγητό στο Πέτρινο στο λιμάνι με τα πολύ ωραία φαγητά και μετά σπίτι όπου αφού έκαναν ένα ζεστό χαλαρωτικό μπάνιο, είδαν στο dvd την ’’Πόλη των Αγγέλων’’ -την ταινία όπου 1 άγγελος εκπίπτει του αξιώματός του και γίνεται άνθρωπος προκειμένου να παντρευτεί την γλυκιά , πανέμορφη γιατρό με την οποία είναι ερωτευμένος- και κοιμήθηκαν αγκαλιά. Το πρωί ανέβηκαν με το αμάξι για εκκλησιασμό στην Νέα Μονή ένα βυζαντινό μοναστήρι του 11ου αιώνα αφιερωμένο στην Παναγία. Λέγεται Νέα Μονή γιατί παρουσιάζει την Παναγία νέα και μόνη. Χτίστηκε από τον Κωνσταντίνο τον Μονομάχο και την Μεγάλη Θεοδώρα και εντυπωσιάζει με τα πανύψηλα κυπαρίσσια στην είσοδο, τον επιβλητικό τρούλο και τα μοναδικά ψηφιδωτά. Στην συνέχεια επισκέφτηκαν τον Ανάβατο τον αποκαλούμενο και Μυστρά της Χίου, 21 χλμ από την πόλη , στο κέντρο του νησιού. Σκαρφαλωμένο πάνω σ’ ένα απότομο βράχο και απλωμένο αμφιθεατρικά το χωριό με τα τετρακόσια σπίτια των δύο ορόφων χωρίς στέγες και με τα μικρά ανοίγματα (φεγγίτες) – παρατηρητήρια , πολιορκήθηκε και καταστράφηκε το 1822 από τους Τούρκους. Έπειτα κατευθύνθηκαν βορειοδυτικά όπου επισκέφτηκαν την Βολισσό χτισμένη αμφιθεατρικά στην πλαγιά ενός υψώματος με παραδοσιακά στενά σοκάκια στρωμένα με βότσαλα. Στην κορυφή του λόφου διακρίνονται τα ερείπια του μεσαιωνικού κάστρου και κάτω το ομώνυμο ξενοδοχείο σε στυλ χωριού. Μετά την Βολισσό επισκέφτηκαν και προσκύνησαν στο μοναστήρι της Αγίας Μαρκέλλας, χτισμένο κυριολεκτικά πάνω στο κύμα που γιορτάζει στις 22 Ιουλίου μαζεύοντας κόσμο από όλη την Ελλάδα, και αφού πήραν αγίασμα από την πηγή που βρίσκεται δίπλα αν όχι μέσα στην θάλασσα πήραν κατεύθυνση προς την Παναγία την Αγιογαλούσαινα του 13ου – 14ου , αιώνα που βρίσκεται σ’ ένα σπήλαιο το οποίο επικοινωνεί με άλλα δύο μεγαλύτερα εξαιρετικού διακόσμου από σταλακτίτες. Εν συνεχεία πήραν τον δρόμο της επιστροφής κάνοντας μία στάση στα Αυγώνυμα .ένα μεσαιωνικό χωριό, υπέροχης αρχιτεκτονικής και με μία θαυμάσια πλακόστρωτη πλατεία , το οποίο βρίσκεται στο κέντρο του νησιού 20 χλμ από την πόλη. Εκεί θαύμασαν το ηλιοβασίλεμα απολαμβάνοντας κατσικάκι στο φούρνο. Ξεθεωμένοι γύρισαν σπίτι και έπεσαν κατευθείαν για ύπνο αφού αύριο θα σηκώνονταν νωρίς για να επισκεφτούν την Νότια Χίο καθώς το απόγευμα θα έφευγε για Πειραιά και εν συνεχεία για Λουτράκι. Πέρασαν από τον Κάμπο με τα πέτρινα αρχοντικά γενοβέζικης αρχιτεκτονικής με τους μεγάλους καταπράσινους κήπους τους γεμάτους εσπεριδοειδή. Πρώτα συνάντησαν τα Αρμόλια, το μαστιχοχώρι με τα αγγειοπλαστικά – όπου της ψώνισε ένα πήλινο πολύχρωμο χαμογελαστό ήλιο διακοσμητικό για το σπίτι της – και το γενοβέζικο κάστρο των Απολύχνων χτισμένο από τον Ιουστιάνι. Έπειτα κατηφόρισαν προς το Πυργί με τα χαρακτηριστικά ξυστά σχέδια - μια πανδαισία γεωμετρικών σχημάτων χαραγμένων με πιρούνι – που διακοσμούν τα σπίτια αλλά και τόπο καταγωγής του Χριστόφορου Κολόμβου. Η ξενάγηση στα χωριά των μαστιχοφόρων σκίνων τελείωσε στα Μεστά. Στο χωριό φρούριο , με τα γκρίζα πετρόχτιστα σπίτια που επικοινωνούν οι ταράτσες τους , με τα στενά δαιδαλώδη δρομάκια, τις καμάρες, τα θολωτά τόξα που συνδέουν τα σπίτια και τους πύργους παρατηρητήρια. Με τα κόκκινα τσαμπιά με ντοματάκια που κρέμονται από τα σπίτια και την εκκλησία του Παλαιού Ταξιάρχη με το μοναδικό ξυλόγλυπτο τέμπλο των 150 ετών όπου ο επίτροπος είναι κλειδοκράτορας και ξεναγός. Πριν γυρίσουν σπίτι στην Χίο πέρασαν από το παραθαλάσσιο χωριό Λιθί με την υπέροχη αμμουδιά για να γευτούν μαριδάκι, καλαμαράκια, χταποδάκι, μύδια και κόκκινο κρασί. Γύρισαν σπίτι, έκανε ένα μπάνιο, μάζεψε τα πράγματα της και πήγαν στο λιμάνι. Εκεί την αποχαιρέτησε με δάκρυα στα μάτια χαρίζοντας της δύο μικρά λευκά αρκουδάκια που ήταν αγκαλιασμένα και κρατούσαν στην μέση μία κόκκινη καρδιά. Δεν έφευγε καθώς καθόταν κάτω και την κοιτούσε ενώ μιλούσαν στο κινητό μέχρι που αναχώρησε το πλοίο.
Η επόμενη συνάντηση τους θα ήταν το τετραήμερο της Καθαράς Δευτέρας στις αρχές του Μάρτη σ’ ένα ταξίδι-δώρο που θα της έκανε.

ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΑΡΙΣΙ